5 minuten leestijd

Maakt imperfectie het leven makkelijker?

Afgelopen maandag was ik aanwezig bij ‘De dag van de imperfectie’ in de Rode Hoed te Amsterdam. Ik was daar in goed gezelschap van o.a. Dirk De Wachter (psychiater/schrijver), Daan Rovers (Denker des Vaderlands) en vele ‘imperfectionisten’ om tezamen na te denken over hoe we, met praktische oplossingen, de samenleving een stukje imperfecter kunnen maken. Waarom dat streven naar imperfectie? Omdat perfectie, de heersende norm, bijdraagt aan een groot maatschappelijk probleem: een toename van burn-outs, depressies en overige psychische klachten.

 

Doordat onze keuzes legio zijn, nemen stress, onzekerheid en faalangst toe. Daarnaast rijst de vraag of we deze keuzes nog maken vanuit een intrinsieke motivatie. Of kijken we vooral naar wat de omgeving (vermoedelijk) van ons verwacht? We willen een perfect mens zijn met een perfecte baan in een perfecte relatie (met perfecte kinderen) met een perfect sociaal leven, maar het is vrijwel onmogelijk om alle ballen in de lucht te houden. Dus welke bal laten we dan vallen? Want als we af en toe niet een bal laten vallen, of de ballen wat minder hoog houden, dan vallen ze vroeg of laat allemaal.

In mijn blog De geluksindustrie: meer stress dan geluk? schreef ik al over FOBA (fear of being average), de angst om ‘gewoontjes’ te zijn. Alles moet in de overtreffende trap en in dat streven naar perfectie voelen we ons eigenlijk vooral steeds vaker tekortschieten. 

Natuurlijk is streven naar beter niet per definitie slecht, maar we maken het onszelf soms wel erg moeilijk. De lat ligt hoog, heel hoog, en misschien is het tijd dat we die lat eens wegtrappen, zodat we weer tijd hebben om ons imperfecte zelf te zijn in plaats van dat onwerkelijke, onhaalbare perfecte plaatje van onszelf.

Door open te zijn over mijn eigen angsten, tekortkomingen, frustraties en twijfels hoop ik andere mensen de ruimte te geven om ook ‘imperfect’ te zijn. Het is, mijns inziens, veel waardevoller om een goed gesprek te hebben over de moeilijkheden van het leven, dan alleen maar oppervlakkig te praten over een zogenaamd perfect leven. Zoals Dirk De Wachter zegt ‘In de ongelukkigheid komen de grootste verbindingen tot stand’.

Ik ben niet perfect.
En jij?

Liefs,

Renata

P.s. Wil je ook imperfectionist worden, kijk dan eens op Dag van de imperfectie

Wil je naar aanleiding van deze blog iets met me delen, meer informatie ontvangen of een afspraak maken dan kan dat via onderstaande button.

Delen?

de-luisterplek